کوچولوی نازنینم....

کوچولوی نازنینم...

امروز اولین بار است که برای تو می نویسم...بارها و بارها به نوشتن تمام کلامی که در ذهنم بود فکر می کردم...با تو حرف می زدم...با انگشتانم نوازشت می کردم...باران بهاری را به تو نشان می دادم...و روزهایی که خسته و افسرده بودم با فکر تپش قلبت در وجودم ،‌ شاد می شدم...اکنون برای تو می نویسم... برای تو که تمام وجودم را لبریز از عشق کردی...شادیم را درونم پنهان می کنم ،‌ تا به خوشبختیم خدشه ای وارد نشود...نازنینم برای سلامتیت لحظه به لحظه دعا می کنم...و آرزوی در آغوش کشیدنت لحظه ای مرا رها نمی کند...